7 Kasım 2006

terkiplerin taşından sağlam bir duvar örüyorum..
ve kelimelerimin çatısı üzerine koyarak kendimi tutukluyorum..
ben böyleyim işte, belki de budalayım..
kim nereden bilsin ki,
kendi hücremin taşlarını sırtımda taşıdığımı..
Meryem’in çocuğu yerine çarmıhı taşıdığı gibi..
(AMANDA MARSHALL - BEAUTIFUL GOODBYE)
Etiketler: şiir
Subscribe to:
Kayıtlar (Atom)