7.oda

İşte ne olduysa o ara oldu.. Sanki bir mucize geldi dokundu hayatıma.. İkinci yarıda yavaş yavaş her şey düzelmeye başladı. Umursamamayı öğrendim en başta.. Sonra küçük adımlar atmayı.. Sonra sakin kalmayı.. Ve en önemlisi de artık bekleme ruh halim ile kararsız ruh halimi tamamen sonlandırdım. Ve ikinci devre harika bir şekilde toparladı dağılan taşları hayatımda.. 

Kızımla çatışmalarımız bitti, yeniden kanka olduk :) Bu en önemli sorundu hayatımda 2012 yılında.
Çok emek verdiğim ve çok istediğim ilişkimin ne yaparsam yapayım olmayacağını anlayıp kabullendim. Ve bıraktım ipin ucunu.
Sanayiye ve insanın ömrünü tüketen ortamlara geri dönmemeye karar verdim. Ve bambaşka yollar açtım kendime.
Bir Sinema Kulübü kurdum;  içindeki herkes çok mutlu, çok şey öğreniyor ve gün geçtikçe sayıca sürekli büyüyen kocaman bir aile olduk.. Ve bu sayede yıllar sonra ilk defa Bursada gerçekten zaman geçirmekten keyif aldığım bilgili birikimli kültürlü arkadaş gruplarım olmaya başladı. Sürekli yeni insanlar ve yeni hayatlar tanımak ise üstüne bir ikramiye gibi..
“kapakbak.com” projemi sevdiklerimin yardımıyla hayata geçirdim..
Çok iyi bir ortaklık teklifi aldım, acele etmeyip iyi değerlendirip herkesin hayat seviyesini yükseltecek bir oluşumun beyin fırtınası dönemindeyiz..   
İngilizce eğitimine başladım. Öğretmenim bir yandan bana İngilizce öğretirken bir yandan da resmen psikologum oldu. Ben kulüptekilere terapi yaparken, öğretmenim de bana yapmaya başladı İngilizce :) İngilizce sohbet etmeye çalışırken ona her şeyimi anlatır oldum çünkü. Ve hayattaki duruşunu, hayata baktığı pencerelerini hep sevdiğim bu muhteşem kadın bana; unuttuğum ama hakkım olan her şeyi yeniden hatırlattı. Ve hatırlatmaya devam ediyor.
Son iki yıldır yitirdiğim özgüvenim yeniden kendine geldi. Özümdeki kadına dönüyorum aslında. Kendini seven, kadın olmaktan utanmayan, hayatına ve özgürlüğüne ve kendine sahip çıkıp hakkını koruyan.. Kendini yine eskisi gibi güzel ve güçlü hisseden.. İçimdeki uzun zamandır bastırılmış tutkulu kişiliğime geri dönüyorum..

Yıllardır olmadığı kadar yoğunum, ve çok fazla yoruluyorum ama yıllardır olmadığı kadar da huzurla ve mutlulukla yatıyorum yatağa artık.. Çünkü sevdiğim her şey hayatımda.. Sevmediğim her şey de hayatımın dışında. 

38. yaşımdan dileğim, bu gidişatın böyle devam etmesi. Kızımın eğitim hayatının güzel bir dönüm noktasından geçmesi, güçlenmesi. Ortaklık planlarımızda doğru kararı verebilmek ve hayata geçirebilmek. kapakbak.com un yolunda hızla ilerlemesi.. Sinema kulübümüzün hız kesmeden ilerlemesi :) Ve bir de kardeşimin evlilik yolunda istediği gibi ilerleyebilmesi.. Ve elbette sağlık sıhhat hepimiz için..

37. yılım bir dönüm yılı oldu resmen.. 38. Yılım da başlangıçlar yılım olsun..