30 Mayıs 2009
.
KEANE - THIS IS THE LAST TIME
Sevgili EgeMavisi beni taa 9 ay önce ebelemişti.. "Önümüzdeki 4 gün, son 4 günümüz olsa ne yapardık ?" idi mim konumuz..
Geç de olsa, bütün mimleri kendi istediğim zamanda cevaplamak gibi saçma bir huyum olduğunu artık öğrendi ya bütün arkadaşlarım, o yüzden içim rahat :)
Fakat bu mim konusunu geciktirmemin bir başka nedeni daha var aslında..
çok zor bir soru bu yahu !
en azından benim için öyle..
önce EgeMavisinin sonra onu ebeleyen Vladimirin, sonra da onu da ebeleyen Aydan Atlayan Kedinin son dört günlerini okudum..
Okudum ve gerçekten son günlerini nasıl planlayabildiklerine hayret ettim, hayran kaldım..
Çünkü aylardır düşünüyorum aklıma geldikçe, ve ben normalde soğukkanlı olsam da zor durumlarda.. konu ölüm ise hiç de soğukkanlı olamayacağımı anladım..
Benim yapmak istediğim öyle çok şey var ki..
Okumak istediğim onca kitap, izlemek istediğim onca film, dinlemeye doyamadığım şarkılarım, çekmek istediğim onca fotoğraf, gezmek ve keşfetmek istediğim onca yer, yazmak istediğim onca yazı ve pekçok hayalim, umudum varken ve benim bunları 4 günde bitirme ihtimalim yokken..
Ben son 4 günümü çok şey yapmak isterken hiç bir şey yapamadan geçireceğime emin oldum.
Evet aynen böyle.. çok düşündüm.. kendimi çok zorladım.. ama kesinlikle son günlerimi mutlu, eğlenerek ve yapmak istediklerimi yaparak geçiremeyeceğime emin oldum..
muhtemelen her yalnız kaldığımda ağlarım :))
ya da şoka girmiş gibi hiç bir duygu ifadesi göstermeyebilirim 4 gün boyunca da..
hiç bir kitabı okumadan, hiç bir filmi izlemeden, hiç fotoğraf çekmeden...
kısacası benim son 4 günüm kesinlikle duygusal ve hüzünlü geçerdi ..
sondan 4. gün: görmek istediğim ve ulaşabildiğim tüm arkadaşlarımla görüşür ve hepsine biraz zaman ayırıp sarılırdım..
sondan 3. ve 2. gün: sadece ve sadece kızımla zaman geçirir ve onu kucağımdan asla indirmezdim, bir dakikayı bile ona sarılmadan geçirmezdim, sanırım bu dünyada doyamayacağım tek şey, onun kucağımda oluşu, sarılmak ve koklamak..
son gün: kızım ve tüm ailemle birarada geçirdim..
son an: aynen yukarıdaki fotoğrafımdaki gibi Sapancanın o huzur kokan sakin gölüne karşı oturup, beynimden hızla tüm hayatımın geçip gitmesini, ve en mutlu olduğum andaki görüntüde kalmasını beklerdim..
.
.
