6 Aralık 2010
PIANO MAGIC - YOU NEVER LOVED THIS CITY
"Şehir hayatı tarlası, uzun bir yalnızlıklar bostanıydı" diyor şu an okurken metaforları yüzünden kendimden geçtiğim o harika kitapta..
Şehir hayatı tarlası, uzun bir yalnızlıklar bostanı..
Aklıma tam da bunu anlatmaya çalıştığım fotoğrafım geliyor..
Ve fotoğrafım ile anlatmaya çalıştığım benim kelimelerim:
Yalnız, gitgide silikleşen, gitgide kaybolan insanlar oluyorduk hepimiz şehirlerde..
Neye tutunacağımızı bilemez halde sarılıyorduk karşımıza çıkan insanlara, nesnelere..
Bir süre bizi oyalasa da bu sarılışlar, sonra şehir yine kazanıyordu, yine eziyordu, yine siliyordu bizi, yine kayboluyorduk..
Hayat zordu..
Şehirde daha da zordu..
Durmadan sorumluluklar yüklüyordu hayat bize.. Şehir durmadan ağırlaştırıyordu üzerimizdeki yükleri..
Herkes kendi kabuğuna çekiliyor, kimse kimseyle gerçekten ilgilenmiyordu..
Öte yanda yere düşmüş, hayatın ezdiği birine acıyarak bakıyorduk, ama gerçekten içimiz acımıyordu, olsa olsa biz o hale henüz düşmediğimiz için şükrediyorduk.. Şehre henüz bizi o kadar düşüremediği için minnet duyuyorduk..
Yalnızdık hepimiz aslında..
Yalnızlık sorun değildi de.. O kayboluş, o yitiş koyuyordu insana..
Ellerimiz ceplerimizde yürüyüp gidiyorduk..
Her defasında daha da ağırlaşan adımlarımızla..
19. Bursa Fotoğraf Günleri kapsamında; BURFOT 20-31 Ekim 2010 tarihleri arasında Atatürk Kültür Merkezindeki sergisinde "Şehir ve İnsan" temasının işlemişti fotoğraflar ile..
Benim de 2 fotoğrafım sergilenme fırsatını bulmuştu.
İnsanın şehirde yitikleşmesini anlattığım fotoğrafım bunlardan biriydi.
Hatta bu fotoğraf tanıtım katalogunda da kullanılmıştı.
11 gün süren bu sergi sonrasında ise fotoğrafım, BURFOT - Bursa Fotoğraf İmece Topluluğu'nun "Griye Veda Renklere Merhaba" adıyla devam eden projesi kapsamında 15. etap sergisi için 4 Kasım 2010 tarihinde Bursa Çınar Lisesi'ne devroldu.
Evet lise öğrencileri için pek iç açıcı bir fotoğraf olmasa da.. İçinde kayboluşu hissetmeye başlayan herkese çok kelime söylediğine eminim fotoğrafımın..
