29 Mart 2006

tutkunun bitişi..


bir insanın, çakan bir şimşeğe çıplak gözle yakından baktıktan sonra artık bir daha hiçbir ışığı yeterince parlak ve çekici bulmaması gibi...
bir
tutkuya tutulduktan sonra hayatın diğer kısımlarını tümüyle sönük görüp yalnızca o parlak ışığın peşinden gitmesi, tutkunun efsunlu gözüken çekiciliğine kapılması, o insana verilmiş bir armağan mı yoksa bir ceza mı?..

en büyük, en sağlam mermer kütlelerini bile parçalayan inci ağaçları gibi her türlü duyguyu ve gerçeği yırtarak büyüyen bir
tutkuyla yaşamak mı insanı daha mutlu kılar, yoksa o tutkudan kurtulmak mı?..

tutkusuz hayatların sıradan huzuruyla,
tutkulu hayatların sancılı gelgitleri arasında bir seçim yapma hakkı verilse hangisini seçerdin?..

ama sanırım o hak bize verilmiyor..
bazılarımız o
tutkuyla doğuyor..
bazılarımızın gücü ve yapısı ise tutkuyu yaşamaya yetmiyor..

tutkuyu bilmeyenler
tutkunun değerini de anlayamazlar..
tutkuyla yaşayanlar ise galiba
tutkunun kıymetini onu kaybettiklerinde anlıyorlar..

üstelik tutkunun kayboluşu; çoğunlukla büyük bir başarıyla, büyük bir zaferle birlikte geliyor..

tutkuya yakışan bir kaybediş!!!!

(NOIR DESIR - L'APPARTEMENT)

2 yorum:

satagut dedi ki...

insanların bir özelliğidir tutku. çevrenin baskısıyla körelmemişse eğer, herbirimizde mutlaka vardır. içimizde saklı olan tutkuyu yaşamak ancak etrafımıza ördüğümüz duvarları yıkmakla gerçekleşebilir.
tutkulu yaşamak bir seçimdir ve bize verilmiştir. biz onun için neleri elden çıkarmalıyız, bunun hesabını yapmadan peşinden koşabiliyorsak eğer, o duyguyu hak ediyoruz demektir. ki bu yolda atılan her adımda başlı başına bir tutkudur aslında. bu yola çıkmak için hiçbir engeli şart koşamayız kendimize, yaşamamız gerekeni yaşamalıyız..(biri bana bu ışığı gösterdi)

beyazmavi dedi ki...

Tutku: İrade ve yargıları aşan güçlü bir coşku, ihtiras(TDK).

Utku:Yengi.(Birçok emek ve tehlikeli uğraşma pahasına erişilen mutlu sonuç, utku, galibiyet, galebe, zafer.)

utku için tutku.

tutku armaan.gıpta ederim.tutkularım az,taleplerim az,az'ı isteyince çok da gelmiyor..

başarıya ulaştıkça, elde ettikçe, zaferle sonuçlandığında tutku kaybolursa....tutkunun saflığından,zafer ile bile son bulmamalı;ki büyük iskender filminde bred dünya malı dünyada kalır,yeter bu kadar yer dememiş...tutku destansıysa tutkunun kendisi zaferdir.