5 Mart 2006

kan..


Çırpınmaktan, arada kalmışlıktan ve belirsizlikten öyle yorgun düşmüştüm ki bir zamanlar..
Eski hayatıma geri dönemeyecek kadar çaresiz,
yeni bir hayat kuramayacak kadar yorgundum..
Ne her şeye yeni baştan başlayacak cesaretim vardı,
ne de her şeyden vazgeçecek..

Sonra biri dedi ki: “Yolun ortasında durursan çarparlar.
Ya karşıya geç ya da geri dön, ama yolun ortasında durma.”
O an anladım ki çok uzun bir süredir yolun ortasındaymışım ben meğer..
oracıkta öylece büzülmüş oturuyormuşum korkudan kıpırdayamadan..

Ve seçim zamanı..
Geri dönüş kararı..
Her seçim bir vazgeçiştir derler.. doğruymuş..
Yolun karşısına geçmekten vazgeçip geri döndüm..
Yola çıktığım başlangıç noktama..

Ve gördüm ki;
yolun kenarında bıraktığım hayatıma çarpmış araba asıl..
yolun ortasındaki bana değil..
kanayan hayatım mış..
nasıl böyle oldu neden böyle oldu bilemiyorum..
tek bildiğim; döndüğüm yer bıraktığım yer değil,

döndüğüm yer kan ve bana hep “en son gülen kim olacak” diye soran kazanmış oyunu..
son gülen o olmuş..

(TEOMAN - BERRAK SU)

4 yorum:

z dedi ki...

parçalara ayrıldığımı biliyorum
kalbime yumruklar atıyorum
sessizce yokoluyor geçmişin parfümü
defalarca çığlıklar atıyorum yol ortasında
kanlara bulaşmış resimlerine
derinlerdeki kesiklerim ikiyüzlülükte filizlenen acıların
büzüşmüş umudunu katlediyor
sona gelmiş olmayı inkar eden zihin
donup kalıyor şafak gıcırdarken
kederin dumanı dolduruyor ciğerlerimi
asvaltın üzerinde kalpler buharlaşırken
kan dolaşımına karıştırıyor tüm anlatılamamış düşünceleri
kelepçeli ruhların sinir krizleri
aldığım nefes içimde büyüyüp patlıyor
ve paramparça oluyor eriyip giden bakışlarım
aşk aynada ruj iziydi
mezbahada kilitliyken ruhlarımız
yorgunluk küflendikçe
ıssızlık çarpıyor yolun kenarına

7.oda dedi ki...

ruj kana dönüştü..

satagut dedi ki...

bir sonu olmalı bu geriye dönüşlerin. bir gün karartacam gözlerimi atılacam ileriye dönmemek üzere geriye. bırakacam ne varsa geçmişe ait bırakacam arkamda. kendimdense hiçbirşey bırakmayacam geri dönmemek için..kanarsa kanasın bedenim.

epoch dedi ki...

karşıya geçmek için yolun karşısında bekleyenin kim olduğu çok önemli!