13 Ağustos 2015
Geçsin bakalım zaman bildiği gibi.. Nasıl olsa içimde benimle birlikte yaşlanıyor..Uzak bir rüzgarın hayali...
Etiketler: bana dair, şiir, yaşgünlerim
13 Ağustos 2013
Edwyn Collins - A Girl Like You
İlk yarısı başka, son yarısı bambaşka bir yaş oldu 37..
Ve ben 37. Yaşıma dün akşam çekildiğim yukarıdaki son fotoğrafımla ve bu çok sevdiğim keyifli şarkı ile veda etmek istiyorum..
İlk yarıda her açıdan her şekilde mağlup iken ve hatta oyunun böyle biteceğine emin, artık hiç umudum kalmamışken.. Bir devre arası vermiştim, oynayacak gücüm kalmadığından.. Şimdi burada tek tek yazmayacağım çünkü o günleri tekrar hatırlamak ve o nefessizliğe geri dönmek bile istemiyorum.. Ama “her şeyin üst üste gelme” durumunun en tavan hallerini yaşadım. Tutunabileceğim iyi giden tek bir şey yoktu hayatımda. Ev, aile, aşk, iş.. hepsi çökmüş durumdaydı. Ve ben düzeltmek için uğraştıkça hepsi daha beter oluyordu. Çabalamasam olmuyordu, çabalasam hiç olmuyordu.. En sonunda dibe vurdum ve bıraktım her şeyi.. En fazla ölürüm ne olacak ki dedim.. Ama gerçekten Her Şeyi bıraktım.. Ve devre arası verdim..
Çok emek verdiğim ve çok istediğim ilişkimin ne yaparsam yapayım olmayacağını anlayıp kabullendim. Ve bıraktım ipin ucunu.
Sanayiye ve insanın ömrünü tüketen ortamlara geri dönmemeye karar verdim. Ve bambaşka yollar açtım kendime.
Bir Sinema Kulübü kurdum; içindeki herkes çok mutlu, çok şey öğreniyor ve gün geçtikçe sayıca sürekli büyüyen kocaman bir aile olduk.. Ve bu sayede yıllar sonra ilk defa Bursada gerçekten zaman geçirmekten keyif aldığım bilgili birikimli kültürlü arkadaş gruplarım olmaya başladı. Sürekli yeni insanlar ve yeni hayatlar tanımak ise üstüne bir ikramiye gibi..
“kapakbak.com” projemi sevdiklerimin yardımıyla hayata geçirdim..
Çok iyi bir ortaklık teklifi aldım, acele etmeyip iyi değerlendirip herkesin hayat seviyesini yükseltecek bir oluşumun beyin fırtınası dönemindeyiz..
İngilizce eğitimine başladım. Öğretmenim bir yandan bana İngilizce öğretirken bir yandan da resmen psikologum oldu. Ben kulüptekilere terapi yaparken, öğretmenim de bana yapmaya başladı İngilizce :) İngilizce sohbet etmeye çalışırken ona her şeyimi anlatır oldum çünkü. Ve hayattaki duruşunu, hayata baktığı pencerelerini hep sevdiğim bu muhteşem kadın bana; unuttuğum ama hakkım olan her şeyi yeniden hatırlattı. Ve hatırlatmaya devam ediyor.
Son iki yıldır yitirdiğim özgüvenim yeniden kendine geldi. Özümdeki kadına dönüyorum aslında. Kendini seven, kadın olmaktan utanmayan, hayatına ve özgürlüğüne ve kendine sahip çıkıp hakkını koruyan.. Kendini yine eskisi gibi güzel ve güçlü hisseden.. İçimdeki uzun zamandır bastırılmış tutkulu kişiliğime geri dönüyorum..
Etiketler: bana dair, yaşgünlerim
13 Ağustos 2012
Lana Del Rey - Born To Die
Bu zamana kadar en zor geçen yılım 30.yılımdı..
36.yılım da 2.sıraya yerleşti hiç tereddütsüz..
Kuşkusuz birkaç kişi hariç farketmedi bile hayatımdaki herkes bu durumu..
Ben yine çoğu zaman gülücüklerimi ve mutlu görünümümü giyerek dolaştım çünkü..
Sorumluluklarımı da aksatmadım..
Yine sevdiğim insanların neşe kaynağı oldum..
Ama o gülücüklerin hemen ardında sürekli ağlayan bir iç dünyam vardı bu yıl..
Gerçekten de zor ve gücümü tüketen bir yıl oldu..
Elbette KIZIM sahip olduğum en büyük gücüm ve O tüm bu yaşadığım olumsuzlukların dışında.
İnsan hayatında ne eksikse, onu hayatın en önemli şeyi sanıyor..
Bu yıla kadar eksiklerimi de, isteklerimi de ve önem derecelerini de tam olarak biliyorum sanıyordum.
"Benim hayatımda bugüne kadar bu bu bu eksik, ve bunlar olduğunda geri kalan şeyler o kadar da önemli değil, asıl önemli olanlar bunlar bunlar bunlar." dedim hep yıllarca..
"Benim hayatımda şu şu şu hep oldu bugüne kadar, ama asıl önemli olanlar şunlar şunlar şunlar değilmiş, şunlar olmasa da olurmuş.." dedim hep yıllarca..
Yanılmışım!
36. yaşımda öğrendiğim şeylerden biri de bu oldu.
Hem de öyle bir yanılmışım ki resmen sudan çıkmış balık gibi hissediyorum kendimi.
O hep yıllarca sahip olamadığım ve önemli sandığım "bunlar" meğer nasıl da yetmiyormuş sahip olsan bile hayatı umutla yaşamana..
O hep yıllarca sahip olduğum ve önemsiz sandığım "şunlar" meğer nasıl da önemliymiş. Resmen yerlerde kıvrandı ruhum yokluklarında.
Diyeceğim o ki arkadaşlar.. Kısaca bu yıl öğrendim ki: SEVGİ, UYUM, ANLAYIŞ, PAYLAŞIM, DÜRÜSTLÜK, SADAKAT, ŞEFKAT, BİRLİKTEYKEN HER DAİM HİSSEDİLEN MUTLULUK, GÜVEN.. yetmiyormuş kafalardaki bağnaz çivileri sökmeye.
Aslında ben zorluklara alışkın bir kadınım. Savaşlara da.. Bunlar değildi beni dizlerimin üstüne çöktüren. Umutsuzluktu.. Ben bu yaşıma gelmişim ama umutsuzlukla nasıl başedileceğini öğrenememişim.. Gerçekten.. Çok daha çetin savaşlardan bile dimdik çıktıktan sonra nasıl oluyor da böyle oluyor bilmiyorum. Ama umutsuzluk çözüyor dizlerimin bağını..
Vazgeçmekle başlıyor yaşlılık diyorlar.. Kabul ediyorum sessizce ben de..
Bu yüzden, bu yıl bütün arkadaşlarıma yaşgünlerinde yazdığım dileği kendime de yazıyorum:
Umutlu Yıllar !
Etiketler: yaşgünlerim
14 Ağustos 2011
RAMMSTEIN - STEIN UM STEIN
Işıkları kapattı kızım.. Elinde bir pasta ve üzerinde mumlar vardı.. Ben tam söndürmek için Nefesimi içime çektiğim sırada "dilek tut, dilek tut" dedi heyecanla.. Kısacık bir an.. nefes içimde.. tutuyorum.. bırakana kadar geçen o bir saniyede birdenbire hiç beklemediğim ve düşünmediğim ve olma ihtimali dahi olmayan bir dileği tutuyorum.. nefesimi bırakıyorum.. mumlar sönüyor..
36. yaşımdan tek beklentim Nefes..
Nefes Almak..
Kimse anlamasa da en çok ihtiyaç duyduğum şey bu aslında..
Güvenle Nefes Alabilmek..
Dileğimin gerçekleşeceğine pek inancım olmasa da, 36. yılım en azından güvenle nefes almamı sağlasın.. yormasın..
Etiketler: yaşgünlerim
13 Ağustos 2010
.

Márta Sebestyén - Szerelem, Szerelem
Geçen sene yaşgünümde dilediğim şey gerçekleşti..
Dans etmeyi istemiştim 34. yaşımda..
Ve bu dünyadaki 34.yılımın tamamını dans ederek yaşadım..
Ne içimdeki müzik sustu, ne de yerime oturdum müzik çalmaya devam ederken..
Siyahın ve Kızılın içiçe geçtiği, ihtirasın parmak ucundan bakışlara kadar tüm bedene yayıldığı, rüzgarın tülleri uçuşturduğu, kokusu hem tene hem cana işleyen harika bir danstı..
Çok güzeldi.. Çok doyurucuydu.. Çok da yorucuydu..
Hem doydum hem yoruldum..
Artık dans etmek istemiyorum..
O yüzden 35. yaşım bana huzurlu bir uyku getirsin..
İçimdeki müzik ninni olsun..
En sevdiğim filmin en sevdiğim sahnesindeki en sevdiğim Macar Ninnisi Szerelem (Aşk), bütün bir yıl yüreğimi sarsın ve dinginleştirsin..
ve ben tatlı bir uykuya dalayım..
Etiketler: bana dair, yaşgünlerim
13 Ağustos 2009
.
.

JOE BEATS - COXCOMB RED
.
.
Bugün benim Yaşgünüm..
tek istediğim şey Dans Etmek Gözlerimi Kapatıp..
Usulca salınmak Karanlığın içinde,
.
.
Etiketler: yaşgünlerim
13 Ağustos 2008
evet 32 yılını geride bıraktı benim yolculuğum..
siz bu satırları okuduğunuzda ben 33.yılımın ilk zamanlarını yaşıyor olacağım..
yaz boyu gezginler gibi yaşıyorum ya..
çantaya giyeceklerimi koymak, gitmek, gelmek, çantayı boşaltmak, çamaşırları yıkamak, ütülemek, yeniden çantaya koymak ,gitmek, gelmek..
böyle geçiyor resmen zamanlarım.
tüm yaz aynı kıyafetleri giyiyormuşum gibi başka şehirlerde..
ama böylesi daha kolay..
tüm bu hengamenin arasına düşünsenize bir de 'ne giyeceğimi' düşünüp giysi seçmeye çalıştığımı..
pıff..
zaman kaybı..
böylesi daha kolay :)
nasılsa işyerinde bol bol farklı elbiselerle zaman tüketiyorum :)
eskiden hep mutsuz olduğumu söylemiş miydim yaşgünlerimde..
hep biblo hediye alırdı en yakınım ..
ilk yıllar: ses etmez mutlu olmuş gibi yapardım..
sonraki yıllar: şakayla karışık, "bana bir dahaki yaş günümde kitap alsan daha mutlu olurum" derdim..
sonraki yıllar: "ama geçen sene söylemiştim ya keşke kitap alsaydın"..
sonraki yıllar: "hımm bunu mu aldın güzelmiş" deyip çekmeceye sallanan biblolarla dolup taştı hayatım..
yaşgünlerim hep hayal kırıklıklarıyla dolu geçti..
hep beklediğim hediyeler gelmezdi..
oysaki ben sadece kitap beklerdim :)
son yaşgünümde alınan atilla ilhan setini saymazsak başka hiç bir yaş günümde kitap armağan edilmedi bana..
bunu yakın çevreme ne kadar dile getirmişim ki
geçen yıl..
off kitap armağanının dibine vurdum :))
her defasında yüzümde gülücükler açtı..
sadece yaşgünlerimde de değil üstelik..
bana kitap armağan etmek isteyen ne çok güzel arkadaşım vardı artık hayatımda..
32 yıl uzun bir yolculuk..
umarım önümde bi bu kadar daha yolum olur en azından..
söylemek istediğim anlatmak istediğim çok şey var..
nasıl yaşamdan koptuğum, nasıl geri döndüğüm, bodrumdaki kaptanın teneke bidonu ve yağmurun sesi, tutkuyla sarıldığım yeni hayatım, sahip olduklarım, ve çıkardıklarım..
ama şimdi tüm bunları anlatmaya kalksam saatler sürecek..
yaşgünü yazımı bir gün önceden yazıyorum aslında -çünkü yaşgünümde erdekte olacağım-, ama yayınlanma saatini tam doğum saatime ayarlıyorum..
ve Oğuzun Gölyazıda çektiği harika artistik fotoğrafımı da bu yaşgünü yazıma uygun bulup koyuyorum..
şarkı olarak da tabiki Rammstein dan muhteşem bir parça geliyor..ve pazar gününe kadar yorumlarınızı bile okuyamayacağımı da bildiriyorum :)
söylemek istediğim yolculuk boyunca kucakladığım şeylerdi aslında..
karanlığımı ve kirlerimi nasıl sevdiğimdi..
kendimi ve hayatı nasıl sevdiğimdi..
yaşamı ve yolculuğu nasıl kucakladığımdı..
çünkü bu bir güneş yolculuğu..
sanırım biz, birbirimizden habersiz, birlikte çıktığımız o çetin güneş yolculuğundan tanıyoruz birbirimizi..
güneşe kavuşmak mümkün olmasa da, güneşe kavuşma çabası büyütür bizi..
bunu biliyoruz..
kuşkusuz, yolda olduğunu bilmeyenler de yolda..
ama bizim tanışıklığımız farkındalığımızda..
tümden bir insan olma, kendi bütünlüğüme kavuşma adına çıktığım bu yolculukta, güneşe koşarken birden karanlık bir uzamın içine girdiğimi, bu uzamın tekrar tekrar aydınlanıp, tekrar tekrar karardığını söylersem, inanır mısın bana?
üzerimde kurulmak istenen her türlü egemenliğe baş kaldırarak, güneşin bile bir tür yetke olduğunun ayırdına vararak, bazen korkarak, bazen korkusuzca, karanlığı da kucaklamayı göze aldıktan sonra, içsel ve dışsal bütünlüğüme doğru yol aldığımı söylersem, inanır mısın?
dostum, senin de anladığın gibi bu bir sorgulama öyküsüdür..
vardığım yargılar, onlara başeğmekten çok, başkaldırma isteği yaratsın sende..
ne kadarı doğrudur diye, sorgulama isteği yaratsın..
en çok da, yargılarımı sorgula..
istemeden oluşturduğum bir takım şekiller, kalıplar varsa, onları yık, parçala !
söz söyleme hakkım olsaydı eğer;
"bütün kalıpların ve şekillerin dışına çık! ve yaşama katıl!" demek isterdim sana..
"yaşam, bütün'ü kucaklamaktır." demek isterdim..
ancak, elimden birşey gelmez..
çünkü konuşamam..
çünkü kötürüm oldum ben..
çünkü burada yağmur yasemin kokar..
kime söylesem inanmaz buna..
üstelik hala masumum ben..
yalan söylemeyi bilmem..
susarım..
(RAMMSTEIN - HALLELUJAH)
Etiketler: bana dair, kanatlarını arayan kadın, yaşgünlerim
13 Ağustos 2007

Eveeeettt… 31. yılımızı da devirdik ..
Yılbaşı zamanı değil de, yaşgünlerimde geçen bir yılın hesabını gören, nerede olmak istediğimi ama nerede olduğumu sorgulayan, hayatımdan çıkması gereken insanları mezarlarına gönderen, bir temizlik operasyonu edasıyla kendimle hesaplaşıp yenilenen ben, bu yaşgünümde ne yapacağım bilmiyorum !!
Çünkü 13 ağustos 2006 dan beri; tüm yaşam şeklimi değiştirmek suretiyle nerdeyse bir yıl süren temizlik operasyonumu bitirmiş.. sorgulanması gereken her şeyi sorgulamış.. nerede ve nasıl olmak istediğime karar vermiş ve uygulamış.. mezarlarına gönderilmesi gereken tüm kişileri göndermiş.. hayatımda bana değer vermeyen bir tek kişiyi dahi bırakmamış.. kısacası bugün için artık hayatında “keşke şöyle olsa, keşke şurda olsam, keşke şöyle olsam” gibi hiçbir keşke kalmamış bir insan olarak bu yaşgünümde neyi sorgulayacağım kii..??
Yaşgünlerinde hiç mutlu olamayan, ama her doğumgünü çocuğu gibi mutlu olması beklendiği için hayatının en sahte günlerinden birini yaşayan ben, bakalım bu kez nasıl bir yaşgünü çocuğu olacağım kendim de meraktayım :)
Belki de bu yaşgünümde sadece tebriklerin ve hediyelerin tadını çıkaracağım.. hiç bişeyi sorgulamadan :)
Düşüncelerinle yoğrulmuşum
Anlamışım; ama çözememişim
Gözüme gölgeni,
Tırnaklarıma ismini kazımışım: HAYAT.
Seni aldatmışım,
Beni aldatmışsın.
Sokak lambalarını ağlatmışız be HAYAT.
Bıkmışız birbirimizden.
Tüm kapıları kilitlemişiz
Nefretimiz ölsün, diye.
Gölgeleri kovalamışız güneşin değdiği tepelerde.
Sonu olsun diye bu oyunun
Isırganları çiğnemişiz.
Öldürmüşüz birbirimizi.
Ne köşendeymişim
Ne de kenarında.
Tam ortandaymışım; tam ortanda..
(MILVA & JAMES LAST - ARANJUEZ)
Etiketler: bana dair, şiir, yaşgünlerim
14 Ağustos 2006

Dün benim yaşgünümdü.. 30. yılı da devirdik.. ama nasıl devirdik, bu sorunun cevabı korkunç işte.. ileriki yılları bilemem.. ama bu otuz yılın içinde en zor ve en berbat geçen yılım otuzuncuydu diyebilirim.. şu geçen bir yıl içinde kaç kez pes ettiğimi hatırlamıyorum bile.. bir çok şey için “buraya kadarmış” dedim evet yalan değil.. hep yılbaşında geçmiş bir yılın hesabı yapılır ya.. bende bu farklı bir tarihte yapılıyor işte.. her yaşgünümde sorarım bazı soruları kendime.. nerdeyim, ne yapıyorum, ne yaptım.. hesabı görülen defterler, mezarlığa gönderilen kişiler.. bazen bir temizlik operasyonuna dönüyor benim için ağustosun 13 ü.. neden bilmiyorum ben hiç mutlu olmuyorum yaşgünlerimde.. ve sanki o gün mutlu olmak gibi bir zorunluluğum varmışçasına kendimi zorluyorum mutlu olmak için.. yoksa görünmek için mi bilinmez.. çünkü çevrenizdeki herkes yaşgünü çocuğunu mutlu görmek ister.. hem neden mutlu olmak zorundayım ki? İnsan yaşlanıyor diye mutlu mu olmalı ki:) 30 bitmiş.. herkes 20 gösterdiğimde hemfikir olsa da.. 30 bitmiş.. :)
Her yıl olduğu gibi bu yıl da, daha sabahın köründe ilk mesajlar türkcell ve bonus dan geldi:) türkcell 50 sms bedava hediyesi göndermiş bana.. iyi de ben kendi yaşgünümde kime niye mesaj yollayayım ki dimi:) bonus dan bir hediye yok tabi:)
Gerçi yaşgünümü günü gelmeden önce kutlayanlar da vardı.. nam-ı diğer avukat.. daha cuma gününden arayıp kutladı, pazar günü sana ulaşamam diyerek, flickr arkadaşım banu da aynı şekilde.. bugün denizde olmam sebebiyle tüm gün telefonum kapalı olmasına rağmen bana ulaşmayı başaran arkadaşlarıma da buradan bir kez daha teşekkür edeyim..
Eee.. yaşgünü bu hediyesiz olmaz dimi :) ilk hediye benim minik cadımdan geldi.. cumartesi akşamı beni görür görmez dayanamayıp verdi hediyelerimi.. çok zor onun için bir gün daha beklemek. Benim gibi sabırsız ne de olsa:) 2 tane kolye almış bana.. hem de aslan burcunun taşlarıymış:) ve bir de resim çizmiş; ay a giden bir uzay gemisi çizmiş, merdivenleri de var. Ve ben uzay gemisindeyim:) öyküm başlatmışken hediye verme olayını herkes devam etti:) yani ben hediyelerimi bir gece önceden aldım:) Atilla İlhan ın şiir kitapları seti.. tam 7 taneeeee:), kırmızı bir çanta ve 3 adet rengarenk bikini :)
Evet.. 31. yılımın ilk gününde kararlıyım bu yılı geçen yıl gibi geçirmemeye.. ve evet.. zor ve korkunç geçen bir yıl olabilir 30 ve ben defalarca pes etmiş olabilirim ama içimde öyle büyük bir güç var ki benim kendi kendimi iyileştirebiliyorum işte.. bu yıl farklı olacak biliyorum.
Ve o yüzden kelimelerimi, son bir aydır sürekli dinlediğim ve her dinlediğimde içimde müthiş bir dans etme isteği yaratan harika şarkıyla bitiriyorum..
(QUEEN ADREENA - JOLENE)
Etiketler: bana dair, yaşgünlerim

