7.oda

50.yaşgününü kutladık bu akşam annemin..

Onun kadar iyi bir anne olamayacağımdan korkardım hep..
olabildim mi şaibeli..
evet ben de iyi bir anneyim.. ama annemi tanısanız neden böyle söylediğimi anlardınız..
tek bildiğim asla onun kadar fedakar olamayacağım..

ben onu üzmemek için hiç ağlamam onun yanında..
bilirim oysa gözyaşlarıma en iyi kucak onunkisidir..
ama sonra onda bıraktığım izler hiç geçmeyecektir bilirim..
bu yüzden üzemem onu..
ama ben ne zaman aslında içimden ağlasam onun yanında, ne zaman ondan saklansam yaşlarımla.. o hisseder.. hisseder ve gelir sarılır bana..
annelik aslında bütününde hissetmek değil mi gerçekten..

herkesin annesi, kendine özeldir.. herkese kendi annesi en güzel gelir..
ama ben nice anneler gördüm, çocuklarını kendi kaprisleri ve hırsları altında ezip hayatlarını mahveden..
çok anne var .. her yer anne.. ama herkes anne değil işte..
annelik çok çok daha zor ve az bulunuyor..

İnsan yıllar geçtikçe daha çok şeyler yapmak istiyor ailesi için..
onların gülümsemesi, onların mutlu olması daha da mutlu ediyor insanı..
ve bazen onları mutlu edebilmek öylesine kolay ki..

Canım annem, çok daha güzel şeyler yapabilmek isterdim senin için inan..
Umarım daha uzun yıllar sıcacık gülüşlerin hep üzerimizde olur..
Seni çok seviyorum Annnemmm
Mutlu yıllar..

(AJDA PEKKAN - AĞLAMA ANNE)